گزارش نگیزشی – برنامه ۵
منطقه قفقاز از دیرباز بخشی از شاهنشاهی کهن ایران بوده است.به عبارت دیگر ایرانشهر کپکازی یک حقیقت انکاناپذیر ماهروزی است.
این منطقه یکی از نقاط برخورد تمدنی ایران زمین با دیگر نیروهای دشمن و ایرانستیز بوده و هست. برای نمونه شهر تاریخی دربند در قفقاز شمالی از مهمترین سرحدات ایران برای رویارویی با نیروهای دشمن از بخش های شمالی بود. برپایی بنای دیوار این شهر به دوره شاهنشاهی شاهنشاه انوشه روان ساسانی برمی گردد و از نخستین خطوط پدافندی ایرانشهر در برار یورش از شمال در منطقه کپکاز بوده است.
در تاریخ معاصر ایران فشارهای روسها به ایران از منطقه قفقاز وارد شده است.
از هنگامه پادشاهی نادر جنگهایی با روسها در این منطقه نیز درگرفته است.
پس از فروپاشی تزارها قفقاز بار دیگر برای ایران از اهمیت ویژه ای برخوردار شد زیرا که میتوانست به لحاظ ژئوپلیتیک نقش منطقه حائل را برای ایران بازی کند.
و همین رخداد پس از فروپاشی شوروی نیز تکرار شد.
از سوی دیگر درون چینش دولتکهای قفقازی، ارمنستان نیز نقش حائل را برای ایران در برابر جمهوری اشغالگر بادکوبه، ترکیه و تلاشهای پانترکها در قفقاز بازی میکند.
ارمنستان به عبارت دیگر در نقش متوازن کننده فشارهای ژئوپلیتیکی برای ایران در این حوزه ژئوپلیتیک قرار دارد و بنابراین حفظ آن برای ایران و احیای تمدن ایرانشهری اهمیت ویژه ای دارد.
برخورد ایران در این حوزه ژئوپلیتیک با چهار ناحیه دارای جنبه راهبردی است :
جمهوری اشغالی بادکوبه، ارمنستان، نخجوان و قره باغ کوهستانی.
با توجه به پیشینه درگیری ها و علاقه مندی ها از سوی بازیگرانی خاص از جمله پانترکها جهت درگیر ساختن ایران در این مناقشات از سال 1905 تا به اکنون حساسیت مساله را بیشتر نموده است.
بنابراین هر نوع بی نظمی و بی ثباتی در امتداد مرزهای شمالی ایران با استان هایی چون اذربایجان شرقی و اردبیل هم مرز است میتواند منجر به بی نظمی درونی در ایران شود.
همانطور که گفته شد ترکیه از طریق جمهوری اشغالی بادکوبه نفوذ منطقه ای بیشتری در قفقاز و گسترش عمق راهبردی خود را مدنظر قرار داده است.
آمریکا و اروپا نیز برای انتقال انرژی کاسپین به سوی غرب هستند و اسرائیل هم از طریق قلمرو جمهوری اشغالی بادکوبه خواهان افزایش برای کنترل نیروهای ایرانشهری است.
فروپاشی شوروی یک فرصت تاریخی بود که در دهه 70 درهای جدیدی به سوی بازیابی امر کهن ایرانشهر بود لیکن حاکمیت اشغالگر ایران آن را نادیده گرفت.
جمهوری اسلامی اشغالگر ایران از هرگونه سیاست احیاگرانه ای که امر کهن ایرانشهر را بازیابی نماید خودداری کرد زیرا که این خودداری کرد که با هدف برای جلوگیری از تحریک روسها و پانترکها و… دنبال شد. و در نهایت این دولتکها را به رسمیت شناخت.
لیکن شناسایی یک نیروی اشغالگر ارزش حقوقی و سیاسی ندارد!
یکی از مسائل بسیار اساسی برای دولت اشغالگر بادکوبه مساله قراباغ بوده و هست.
قراه باغ یک مساله سیاسی حیثیتی برای دولتک های ارمنستان و جمهوری اشغالگر بادکوبه بوده و هست. از همین روی چندین بار بر سر این ناحیه خاص نبردهای شدیدی میان این دو دولتک رخ داده است که در برنامه پسین به بررسی نگیزشی آنها خواهیم پرداخت.
آنچه برای ما در این برنامه بسیار مهند است چگونگی برخورد نظام جمهوری اشغالگر محمدی با آنها بوده است.
ایران در درگیری میان تاتارها و ارمنی ها دز سالهای 1905 و 1918 موضع منفعلانه داشت.
و سپس از مناقشه قره باغ در سال 1991 که مناقشه ای خونین تر از قبل بود و سپس نبردهای اخیر قره باغ و در نهایت سیاست کریدورها نیز در برنامه پایانی این سری از نگیزش ها نیز پیشکشی خواهد شد.
تا برنامه پسین بیوسای باشید…
🔥