پشتیبانی مالی
مهرشید روز اورمزد، 1 آذر 8585 زرتشتی

گزارش نگیزشی – برنامه ۲

تحلیل ژئوپلیتیکی و ژئوکالچری پیوندهای ایران با جمهوری اشغالگر بادکوبه/بخش دوم

همانگونه که در بخش نخست این نگیزشن بدان اشاره کردیم، یکی از مناطقی که در حوزه قفقاز جنوبی از زاویه فلسفه وجودی و بنیادهای هستی شناختی دچار ایراد است جمهوری اشغالی بادکوبه است.
اکنون این سخن را موشکافی نموده و از زوایای بایسته مورد بررسی قرار می دهیم.

بنا بر تعریف علمی بنیادهای هستی شناختی و فلسفه وجودی یک کشور و دولت به مجموعه ای از شوهد و مدارک و شوندهای سیاسی و سرزمینی اشاره دارد تا نشان دهند که آن کشور بر پایه آنها میتواند مستقل باشد و به حیات سیاسی خود تداوم ببخشد.
بنابراین این فلسفه وجودی به نیروهای ژرف و بنیادینی و ریشه دار مرتبط است که شرایط و امکانات لازم برای برپایی یک کشور راستین را بوجود می آورند و به نوعی هسته سخت مشروعیت یک کشور را تشکیل میدهند. از سوی دیگر نیز مهند است که یک کشور فلسفه وجودی اش بایستی با واقعیات تاریخی و اجتماعی همسویی داشته باشد.
این نظریه سیاسی-تاریخی در واقع بایستی قابل دفاع باشد و بر واقعیات تاریخی غیرقابل انکار اتکا داشته باشد. در غیر این صورت آن کشور محکوم به نابودی است و سرانجام دچار فروپاشی خواهد شد و در این میان اصول هیجانی ناسیونالیستی هم کمکی نمیتواند به حفظ بقای آن کشور نماید.
پیرو توضیحات بخش پیشین جمهوری اشغالی بادکوبه با توجه به اصول و مبانی تئوری پیش گفته فاقد یک فلسفه وجودی ژرف و قدرتمند است. این جمهوری خودخوانده و جعلی در سال 1919 صرفا توسط امپراطوری عثمانی به رسمیت شناخته شد و هیچ کشور اروپایی و همینطور ایران نیز در آن تاریخ آن را به رسمیت نشناختند و حتی علیقلیخان مشاورالملک نماینده دولت ایران در کنفرانس صلح پاریس هم خواستار بازگشت 17 شهر قفقاز به ایران شده بود. از سوی دیگر وزیر امور خارجه وقت دولت فرانسه نیز به صورت رسمی اعلام کرد که جمهوری های قفقاز را به رسمیت نخواهد شناخت، چه به صورت دوفاکتو و چه به صورت دوژوره.
در این برهه زمانی فدراسیون قفقازجنوبی و جمهوری جعلی خلق اذربایجان به راحتی ساقط شدند. این به فلسفه وجودی پوچ و بی معنای آنها بازمیگشت.
در پیوند با گزینش نام جمهوری آذربایجان، محمد امین رسول زاده رهبر حزب مساوات نیز که در دوران انقلاب مشروطه مدتی در ایران زیست گفتگوها و بحثهایی در این پیوند با مخالفانش انجام داد. زیرا که گزینش چنین نامی برای منطقه شمال رود ارس دچار ایرادات اساسی تاریخی بود و چنین نامی در تقسیمات سیاسی وجود خارجی نداشته است.
بار دیگر در گسل تمدنی قفقاز جنوبی در جایی که سیستم سیاسی جهانی درگیری شدید ژئوپلیتیک برای کسب سرزمین وجود داشت جمهوری اشغالی بادکوبه با نام اذربایجان پس از فروپاشی شوروی سربرآورد. در این گسل تمدنی، گرجی ها و ارمنی ها نیز به عنوان موجودیت هایی که دارای تاریخی هزاران ساله بودند نیز حضور داشته و دارند. از همین روی بود که دولتمردان پانترک در جمهوری اشغالی باکو برای اثبات حاکمیت و ادعای سیاسی خود نیاز به دستکاری و تحریف کامل تاریخ پیدا کردند.
تئوری آذربایجان تاریخی و مستقل در جمهوری اشغالی بادکوبه پس از فروپاشی شوروی و در فضای پسا جنگ سرد توسط دولتمردان ترک گرای این دولت ساختگی مطرح شد. از دیگر سو تئوری آذربایجان واحد نیز مکمل تئوری پیشین است که بر پایه این تئوری مضحک نیز اراضی جمهوری اشغالی بادکوبه پس از حمله دولت روسیه تزاری به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شد. هرچند که از این انگاره به صورت رسمی و در محافل دیپلماتیک رسمی ستفاده نشده است لیکن در میان احزاب سیاسی، رسانه های گروهی و مدارس و موسسات تاریخ نگاری شان و محافل اکادمیک و در میان شهروندان عادی مطالب فراوانی در این زمینه طرح و پخش شده است.
این تئوری مضحک میگوید چون جمهوری اشغالی بادکوبه به نام اذربایجان مستقل شکل گرفته زیرا در طول تاریخ چنین موجودیتی وجود داشته است! که البته خزعبلاتی از این دست صرفا در چارچوب ایدئولوژی سیاسی ترک گرایی قرار میگیرند. بر پایه این خوانش دروغین ایدئولوژیک و به استناد کتب درسی مدارس جمهوری اشغالی بادکوبه، امپراطوری ایران یا همان ایرانشهر تاریخی، بخشی از قلمروی واهی امپراطوری ترک بوده است و حکومت های قاجار و افشاریه و صفوی نیز حکومتگرانی ترک بوده اند و اصولا کشوری به نام ایران وجود ندارد!
از این روست که گزینش نام جعلی اذربایجان برای این منطقه از حساسیت و بار سیاسی ویژه برخوردار شده است. بر پایه اسناد تاریخی غیرقابل انکار نام آذربایجان به یکی از سرداران شاهنشاهی هخامنشی به نام آتروپاتن بازمی گردد و حدود آن به مناطق جنوب رود ارس اطلاق میشد. و هیچ سندی در دست نیست که نشاندهنده این موضوع باشد که شمال رود ارس به نام اذربایجان خوانده شده باشد. حتی به گفته بارتولد این منطقه قرار بود با نام کشور جدید جمهوری جنوب شرقی ماوراقفقاز شناخته شود لیکن حزب ترک گرای مساوات دست به جعل تاریخی زد.
بنابراین اطلاق نام آذربایجان برای منطقه آران و شروان و منطقه ای که در آن دوران به عنوان شرق ماورا قفقاز شناخته میشد به نیات الحاق گرایانه و تجزیه طلبانه و ایرانستیزانه حزب مساوات و دوستان ترک گرای اش که از عثمانی و کمیته اتحاد و ترقی به یاری آنها آمده بودند پیوند داشت.
با این حال رسول زاده بنیانگذار این جمهوری جعلی در بادکوبه، طی نامه ای به صراحت چنین اعلام کرده است:
لازم است به تمام ایرانی ها خاطرنشان نماییم که ما وقتی که آذربایجان می گوییم مقصود ما آذربایجانی است که در قلمرو دولت روسیه است نه دولت ایران و به مقدرات آذربایجان ایران حق و حد دخالت نداریم.

نکته مهند دیگر در تاسیس و بنیانگذاری جمهوری جعلی آذربایجان این است که در یکی از هتلهای تفلیس گرجستان کیلومرتها دورتر از بادکوبه انجام شده است که مردم محلی نیز نقشی نداشتند. در اعلامیه استقلال جمهوری اشغالی بادکوبه، اصلی ترین علت و دلیل موجودیت جمهوری خلق آذربایجان را رها شدن قفقاز به حال خود از سوی روسها میداند و نه آرمان استقلال یافتن مردم به شکل یک جنبش سیاسی یا یک انتخابات.

در بخشی از این اعلامیه چنین آمده است:
در پی انقلاب بزرگ روسیه و تجزیه پیکر دولت به به اجزا جدا از هم و پس از خروج ارتش روسیه از قفقاز، وضعیت سیاسی موجود حاصل شد. ملتهای قفقاز که به اختیار قوای مخصوصه خود رها شده بودند با به دست گرفتن اداره سرنوشت خود جمهوری متحد قفقاز را تشکیل دادند. در پی فرایندهای سیاسی موجود، ملت گرجی صلاح دید از ترکب قفقاز خارج شده و جمهوری مستقل گرجی را تشکیل دهد…!

بنابراین با گزینش یک نام جعلی برای این ناحیه پایه دروغهای بعدی نیز گذاشته شد.
و تحریفات تاریخی دیگری نیز پیامد آن گزینش شدند.
پیش از سال 1918 روس ها و انگلیسی ها از مسلمانان جنوب شرق قفقاز به نام تاتار یاد می کردند. در واقع از نظر آنها ترک زبانهایی که این منطقه بودند تاتار بودند که ناشی از همزیستی انها با تاتارهای روسیه بود و خود حزب مساوات نیز در جمهوری قفقاز نیز مسلمانان قفقاز را نمایندگی میکرد. و نه اذربایجانی ها و نام فراکسیون در پارلمان این جمهوری مسلمانان ترک زبان بود و نام عمومی ای که انگلیسی ها و روسها به مسلمانان ترک زبان اطلاق می کردند تاتار بود.
در واقع تاتارها فاقد یک هویت ملی منسج بودند و تنها خود را به عنوان مسلمان معرفی میکردند وفراکسیون آنها در مجلس به فراکسیون مسلمان نامیده شده بود نه فراکسیون ترک.

در جمهوری شاغالی بادکوبه حتی کتب درسی دانش اموزان نیز به عنوان بخشی از ارگان تبلیغاتی نظریه متوهمانه آذربایجان واحد کار میکنند. برای نمونه کتاب تاریخ درسی پایه پنجم شان به معرفی شهرهای متعدد شمال غرب ایران زمین به عنوان بخشی از آذربایجان در قسمت جنوبی اش! پرداخته و به معرفی چهره های شناخته شده ای همچون شهریار و ستارخان می پردازد.
در همین کتابهای درسی از ایرانو پارسیان به عنوان دشمنان تاریخی یاد می شود و آنها را به عنوان اشغالگران باستانی اراضی آذربایجان واهی خود نامیده اند و شاهنشاه کوروش بزرگ را اشغالگر آذربایجان جنوبی نام میبرند!!

به طور کلی، از نظر ژرفای فرهنگی و همخوانی با مسلمات تاریخی، فلسفه وجودی جمهوری اشغالی بادکوبه و نظریه های طراحی شده برای آن، فاقد پشتوانه استوار تاریخی بوده و در طول تاریخ امپراطوری مستقلی به نام آذربایجان وجود نداشته است.

یکی از نکات جالب و خنده دار این تئوری مشحک اینجاست که میگوید حکومتهای صفوی، افشار و قاجار حکومتهای ملی ترکی و اذربایجانی هستند و از سوی دیگر نظریه اذربایجان واحد میگوید که کشور نیمه مستقلی به نام ذربایجان میان امپراطوری روسها و پارسیان طی معاهده ترکمانچای تقسیم شده است؟!
بالاخره کدام یک را باید پذیرفت؟؟
و چگونه میتوان قاجارها را هم حکومت ترک اذربایجان نامید و هم یک حکومت پارسی؟!
تناقض بیداد میکند!

از طرف دیگر نظریه اذربایجان واحد تمامی گروه های جمعیتی آن ناحیه را دربر نمیگیرد زیرا که تات ها و تلشهایی که خود را آریایی دانسته و ریشه های خود را به ایران می رسانند طرد نموده است.

در بخش سوم به تنگناها و گرفتاری های ژئوپلیتیک جمهوری اشغالی بادکوبه و دیگر مسائل هم پیوند با آن را مورد بررسی و نگیزشن قرار خواهیم داد.

ما را دنبال نمایید!
پایان بخش دوم!
با سپاس.