پشتیبانی مالی
مهرشید روز اورمزد، 1 آذر 8585 زرتشتی

گزارش نگیزشی – برنامه ۶

پیرو گزارش نگیزشی پیشین در این بخش از گزارش نگیزشی در پیوند با دادستان پیوندهای ژئوپلیتیک ایران با قفقاز جنوبی و بویژه جمهوری جعلی بادکوبه، به چند ریز دادستان در این راستا پرداخته خواهد شد.

جنگ قره باغ
این جنگ یک نبرد ژئوپلیتیکی چند سطحی میان قدرتهای درون حوزه ژئوپلیتیک قفقاز، قدرتهای منطقه ای و نیز قدرتهای جهانی بود. قدرتهای منطقه ای این نبرد ایران رکیه هستند که دارای منافع استراتژیک هستند. جمهوری جعلی باکو موتلف و متحد سنتی آنکارا در قفقاز جنوبی است. مرز ترکیه در ارارات با سرزمین نخجوان نیز موقعیت مناسبی را در اختیار ترکیه قرار داده است تا نیروهای خود را در خاک جمهوری جعلی بادکوبه مستقر سازند. از آنجایی که جمهوری جعلی بادکوبه به لحاظ نظامی توان نگهبانی از نخجوان را نداشت از حضور نظامی ترکیه استقبال کرده است. با فروپاشی شوروی مناقشه قره باغ شکل کاملا جدیدی را به خودش گرفت و تبدیل به یک بحران ژئوپلیتیک بین المللی شد.
پس از سال 2020 ترسایی دگرگگونی های بسیاری در ساختار امنیتی قفقاز رخ داده است که از میان آنها میتوان به جنگ دوم قره باغ و تجدید حاکمیت جمهوری جعلی بادکوبه بر خان کندی و نبرد اوکراین اشاره کرد.
با امتداد یافتن مرزهای این جمهوری جعلی با مرزهای ایران زمین و ارمنستان و نبرد دوم مهمترین نقطه قره باغ به نام شهر شوشا و نیز بدست جمهوری جعلی باکو افتاد. بنابراین معادلات نظامی حوزه قفقاز جنوبی تغییر یافت و نقاط تماس و همسایگی از قره باغ به مرزهای دیگری تغییر یافت.
پیش از این حتی حوزه ژئوپلیتیک قفقاز جنوبی صرفا محدود به رقابت میان روسیه و غرب بود لیک اکنون این رقابت چندوجهی شده است و قدرتهای منطقه همچون ایران و ترکیه در این رقابت نقش پر رنگی دارند.
سیاست خارجی نظام اشغالگر اسلامی در جنگ دوم ترکیبی از اهمال کاری، خیانت و کم کاری عمدی بوده است و تا حدود زیادی بلاتکلیفی را نیز دربر دارد. رویکرد جمهوری اشغالگر اسلامی در این پیوند بر پایه شعار بی معنای حمایت از مسلمانان بوده است که در عمل منجر به انفعال، افزایش نفوذ صهیونیسم مادر و آزادی عمل جمهوری جعلی بادکوبه شده است. همانطور که این سیاست خائنانه در جنگ اول قره باغ چنین نتایجی را بدنبال داشت. لیک پس از جنگ دوم قره باغ تهدیدات امنیتی ببشتری متوجه ایران است که میتوان به 1. حضور تروریستیهای مسلمان سوری در شمال غرب ایران 2. حضور نظامی و اطلاعاتی و امنیتی صهیونیسم مادر در مرزهای ایران که نتایج آن در جنگ 12 روزه روشن شد. 3. تشدید تنش های نظامی بین المللی در این حوزه ژئوپلیتیکی.
از سوی دیکر با اعمال نفوذ پانترکها همچنان سیاست خارجی منفعلانه پیشین در جهت منافع ایرانستیزان و جمهوری جعلی بادکوبه ادامه یافت. از سوی دیگر روسیه نیز که هیچ زمان به تاثیرگذاری ایران در قفقاز علاقه ای نداشت به حفظ این سیاست منفعلانه یاری رساند. گرچه خود نفوذش در این حوزه ژئوپلیتیکی پس از نبرد اوکراین کاهش یافته است.
همانطور که پیشتر گفتیم جمهوری جعلی بادکوبه برای مقابله با ایرانشهریان و نیز برقراری یک ائتلاف در برابر ایران پای کشورهایی چون اسرائیل، امریکا و ترکیه به سوی مرزهای خود با ایران باز کرده است. در این میان آنچه که اهمیت ویژه ای پیدا میکند نبرد کریدورها است.
یکی از کریدورهای مذکور که به نام زنگزور شناخته میشود دارای اهمیت ویژه ای در روابط میان ایران، جمهوری جعلی بادکوبه و ترکیه است.
از جمله تهدیدهایی که از جانب این پروژه به منافع تمدنی ایرانشهر میرساند میتوان به امکان تغییر مرزهای ژئوپلیتیک به زیان ایرانشهر، تشدید تنهایی راهبردی ایرانشهر و هضم شدن ارمنستان در بلوک غرب، کاهش امتیازات ایران در کریدور شمال و جنوب، افزایش نفوذ ترکیه در منطقه در جهت پیاده سازی سیاستهای پانترکی و نیز تقویت حضور ناتو و صهیونیسم مادر.
همان گونه که در پیوند با جنگ دوم قره باغ رخ داد طی این جنگ 44 روزه برتری نسبی با نیروهای جمهوری جعلی بادکوبه بود. در پایان این جنگ ارمنستان ضمن به رسمیت شناختن حاکمیت جمهوری جعلی بادکوبه بر مناطق تصرف شده متعهد شد که مناطق اغدام و کلبجر و لاچین نیز تخلیه شوند و به اذربایجان داده شوند. بر اساس بند 6 توافقنامه نیز مقرر شد که کریدور لاچین از طریق خاک بادکوبه منطقه خودمختار ارتساخ را به ارمسنتان وصل کند و طی سه سال کریدور جدیدی ساخته شود و سپس جمهوری جعلی بادکوبه متعهد شده است که امنیت ترانزیت در امتداد این کریدور تضمین گردد.
از دیگر سو بند نهم توافقنامه میگوید که تمامی پیوندهای اقتصادی و حمل و نقل باید رفع انسداد سود. طبق توافقات میان طرفین یک راه ارتباطی جدید برای پیوند میان نخجوان و مناطق غربی جمهوری جعلی بادکوبه ساخته میشود که این گذرگاه از استان سیونیک ارمنستان که هم مرز ایران است میگذرد به کریدوز زنگزور موسوم است. پافشاری جمهوری جعلی بادکوبه بر ساخت این کریدور و نیز همکاری آنها با ترکیه نشان دهنده این است که این دو دولت ایرانستیز به وضوح نیات شوم ژئوپلیتیکی در پشت پرده آن دارند. از انجایی که روسها خود پای توافقنامه اتش بس را امضا کرده اند به نظر نمیرسد که مخالف اجرایی سازی این پروژه باشند مگر اینکه در شرایط خاصی در جبهه اوکراین برای فشار آوردن دیو زرد یعنی ترامپ و ناتو دست به کارشکنی بزنند.

از آنجایی که ایران زمین در اشغال مسلمانان و تحت نفوذ پانترکها است تحلیل و بررسی مواضع سخنان و موضع گیری مسئولان سیاست نظام اشغالگر بر همان روال سابق است. با اینکه رویکرد جمهوری جعلی بادکوبه برای تغییر مرزها آشکار شده است سیاست انفعالی پیشین تداوم یافته است و برگزاری رزمایش اقتدار از سوی سپاه پاسداران ایرانشهر در مهر ماه 8581 نیز بسنده نبوده و نیست لیکن با این همه صدای بسیاری از دشمنان ایران را دراورد.
از سوی دیگر از تهدیدات فراوان این کریدور میتوان به حذف ایران از کمربند جاده ابریشم نیز اشاره داشت. اجرایی شدن این پروژه به صورت جدی میواند پیوندهای ترانزیتی ایران با دریای سیاه و گرجستان شود. در ادامه وابستگی به خطوط حمل و نقلی ترکیه و جمهوری جعلی بادکوبه را به بار آورد.
سوی دیگر ماجرا برای ایرانشهر، ترکیه است که با توجه به درگیری روسها در جبهه اوکراین کفه ترازو به سوی ترکیه سنگین تر میشود زیرا که با اجرایی شدن زنگزور این مورد نهادینه هم میشود. از سوی دیگر دولت غربگرا و خائن ووابسته پاشینیان نیز به سوی ترکیه گرایش دارد و در پی عادی سازی پیوندهای خود با ترکیه است.
در یک نگاه کلی میتوان به این نتیجه رسید که پس از جنگ دوم و برقراری اتش بس ترکیه با شرایط موجود خود را در جایگاه پیروز میدان میبیند…
و معادلات سیاسی را آنگونه می پندارد که جغرافیای پراکنده کشورهای ترک زبان را با ساخت کریدور دیگری به نام کریدور میانی خزر متصل کند.
همانطور که علیف گفت این کریدور جهان ترک را متحد خواهد کرد…!!
بر پایه این روند تشدید تنش یا حتی درگیری نظامی میان ایرانشهریان و جمهوری جعلی بادکوبه بسیار محتمل است…!!