گزارش نگیزشی – برنامه ۸
ابرقدرتی به نام ایرانشهر: یک ابرقدرت هسته ای
آرمان و برنامه درازمدت سازمان بازیابی ایرانشهری بازیافتن فر ایرانشهر است و گسرده شدن فرمانروایی نیک ایرانشهری به گستره هفت کشور زمین و تبدیل ایران زمین به یک ابرقدرت بزرگ و بی هماورد است.
اکنون این پرسش به میان می آید که برای برپایی چنین قدرتی و در شرایط کنونی سیستم شهرگانی جهانی به چه چیزهایی و چگونه نیازمندیم؟
در دستگاه شهرگانی (سیستم سیاسی) و امنیتی کنونی جهان، خلع سلاح کامل یک رهیافت واهی و بیهوده است و برپا ساختن یک رژیم امنیتی تنها با بدست آوردن سلاحهای ویژه ای و به کار بردن توان بازدارندگی آنها شدنی است.
به بیان دیگر امنیت کنونی دستگاه جهانی را باید در پرتو قدرت بازدارندگی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی و اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل که دارندگان سلاح های هسته ای هستند(آمریکا، روسیه، انگلیس، چین، فرانسه) دانست.
بایسته است بدانیم که بازدارندگی هسته ای ممکن است که کلی یا آنی، و نیز حداقلی باشد.
بازدارندگی آنی رویکردی است که تمامی دارندگان سلاح های هسته ای در ارزوی بدست آوردن آن هستند لیک در عمل تنها شمار اندکی از کشورها بدان دست یافته اند.
لذا این گونه از بازدارندگی صرفا در دستان ابرقدرتها است و از اینجاست که آموزه ها و داکترین های کشورهای ابرقدرت و قدرتهای کوچک تفاوت رخ میدهد. کشورهای ابرقدرتی همچون آمریکا و روسیه به بازدارندگی آنی گرایش دارند لیکن قدرتهایی چیون انگلیس و فرانسه و نیز چینی ها و هندی ها و پاکستانی ها به بازدارندگی آنی علاقه مند هستند.
به بیان دیگر بازدارندگی حداقلی یا کمینه مستلزم داشتن توان وارد آوردن ضربه دوم است به گونه ای که بتواند دشمن را از آغازیدن یورش هسته ای بازبدارد،
این گونه از بازدارندگی نسبی است و اماج آن نابودی دشمن نیست بلکه وارد ساختن یک ضربه قابل ملاحظه و تلفات کشنده و سهمگینی است که دشمن را در برابر سایر قدرتهای هسته ای تضعیف نماید.
فزانسوی ها به آن بازدارندگی توانمندان از سوی ضعیف ها می نامند. این گونه از بازدارندگی بر آماجهای ارزشی متقابل تاکید دارد و نه بر آماجهای نیروهای متقابل برای نمونه در دهه 50 بازدارندگی کمینه خود را در این می دیدند که آماج حساسی چون کا.گ.ب، تاسیسات نظامی صنعتی چنان مورد یورش قراز دهند که روسها توان جنگندگی خود را در برابر امریکا از دست بدهند و موازنه هسته ای میان انها بهم بریزد.
فرانسوی ها نیز همین سیاست را در پیوند با شوروی پی گرفته بودند.
انچه که اکنون امنیت تمدنی ایرانشهر بدات نیازمند است بی شک یک سیاست کمینه ای نیست.
پس از فروپاشی شوروی سلاحهاب هسته ای گسترش یافتند و در سال 1991 و به دنبال آن تمدید نامحدود NPT ( ایران در دوره پهلوی دوم آن را دستینه نهاد و در دوره حکومت اشغالگر اسلامی نیز به نامحدود تمدید شد) در سال 1995 و دستینه نهادن بر پیمان سی.تی.بی.تی در سال 1996 چالشهای جدی جهانی در زمینه گسترش سلاحهای هسته ای برای ابرقدرتها پیش امده است.
پیمان NPT در دوران جنگ سرد به گونه محدود منعقد شد که بر پایه آن جهان را به دو قطب داراها (کشورهای دارنده سلاح هسته ای) و ندارها( کشورهای بدون سلاح هسته ای) دسته بندی میکند. به موجب ماده 1 و 2 و 4 این پیمان کشورهای دارنده به هیچ روی نبایستی موجب انتقال فناوری ها و سلاحهای نظامی هسته ای به کشورهای ندار شوند.
از سوی دیگر یکی از نکته های بسیار مهند در این پیمان بویژه برای ایرانشهریان در ماده دهم آن نهفته است.
این ماده میگوید که به هنگام رخداد رویدادهای غیرعادی به گونه ای که منافع عالی کشوری در خطر قرار گیرند آن کشور میتواند که از این پیمان خارج شود. این فرصت یک بار در هنگام انجام ازمایش هسته ای بدست هند و پاکستان برای ما ایرانیان بدست آمد و اکنون نیز در این هنگام بدست آمده است.
بنابراین تاکنون به این نتیجه میرسیم که ایرانشهر برای مبدل شدن به یک ابرقدرت از یک سو نیازمند به توان هسته ای است و از سوی دیگر بایسته است که این توان هسته ای یک توان کمینه ای نباشد و بلکه ایرانشهریان و زرتشتیان بایستی در پی بدست آوردن توانایی آنی هسته ای باشند و به سوی یک رویکرد بیشینه و گسترده هسته ای گام برداشت زیرا که دشمنان پرشمار تمدن ایرانشهر را چنین شایسته است که بیشترین چنگ و دندان را به انها نشان داد به گونه ای که حتی اندیشه آن را نکنند که به ایرانشهریان و مرزهای آن نگاه چپ اندازند.
از این روست که نیروهای نظامی ایرانشهری بایستی به سوی یک استراتژی هسته ای بیشینه و گسترده گام بردارند تا هیچ قدرت بزرگ و حتی هیچ یک از دیگر ابرقدرتها توان رویارویی و تجاوز به ایران زمین را نداشته باشند.
همانگونه که در رخدادهای جنگ 12 روزه ثابت شد که سپاه پاسداران ایرانشهر و ارتش شاهنشاهی ایرانشهر برای نگاهداشت ایران زمین و ایجاد بازدارندگی کامل با همه توان وفداکاری شان به توانایی هسته ای بیشینه نیاز دارند.